Laatste dag Curaçao

Eigenlijk voorlaatste dag maar we vertrekken morgen middag naar de luchthaven dus veel zullen we niet meer kunnen doen.

Vandaag was een rustigere dag.

Vanmorgen zijn we naar de Hato Caves geweest, vulkanische grotten met stalactieten en stalagmieten. We hadden wel de pech dat er vannacht een grote cruiseboot aangemeerd was in Willemstad en dat die passagiers vandaag overal in bussen rondgereden werden (in zo'n cruiseboot zitten met gemak 3.000 à 4.000 personen... Het was dus veel drukker dan normaal aan. De grot viel eigenlijk een beetje tegen. We hebben al op verschillende plaatsen grotten gezien en deze waren toch wel van de minste.

In het begin van de rondleiding werd er op gewezen dat deze grotten een bijzonder biotoop hebben dat niet verstoord mag worden door toeristen die bijvoorbeeld foto's maken met flashlights. Groot was onze verwondering dan ook dat er in deze grotten betonnen voetpaden, trappen, randen en ijzeren railings waren gemaakt voor het gemak van de toerist. Het is een warme grot en de luchtvochtigheid is er heel hoog, het is eigenlijk een sauna, maar voor het comfort van de toerist waren er overal reuzegrote ventilators gezet. Als je het mij vraagt verstoort dit toch wel het hele ecosysteem want hierdoor drogen die paar waterdruppeltjes die nodig zijn voor het vormen van de druipstenen toch op.....Na ja wij zullen wel te kritisch zijn waarschijnlijk maar het leuke aan het bezoek hier waren de vele leguanen die hier overal rondlopen en rondhangen. Ze zijn echt prachtig!

Ons hotel bestaat uit 2 delen. Deel één is waar wij logeren, het gerestaureerde historische dorpje in Willemstad. Het tweede deel ligt 40km verderop en is een strandresort. Daar zijn we naartoe gereden. Bij het resort hoort een prachtig strand uiteraard, maar spijtig genoeg met heel veel keien dus niet zo leuk voor te zwemmen. We hebben ons dan maar aan het zwembad geïnstalleerd en eindelijk toch eens een splashke in het zwembad gedaan.

Terug in Willemstad zijn we nog een beetje in de stad gaan rondlopen en een terrasje gaan doen, de dag was zo weer om

Met Orlando en Maya opstap

Als we voor onze reis vertelde dat we op naar Curaçao gingen, was de eerste reactie steeds: “ah lekker strandvakantie!”

Maar Curaçao is zoveel meer dan strand! Wij zijn nu twee volle dagen op het eiland aan 't rondtoeren, hebben nog maar één volledige dag over en we stellen nu al vast dat we niet alles gezien gaan krijgen.

Vanmorgen haalden Orlando en Maya ons af aan het hotel. Zij gingen ons rondleiden op hun Curaçao. Niks beter dan zo'n plaatselijke gids.

Eerst gingen we naar een struisvogelfarm. We kregen er een heel leuke rondleiding. Er werd ons verteld hoe de farm werkt. Niets gaat verloren. Naast de struisvogels zijn er hangbuikzwijntjes die alle restjes die de struisvogels niet opeten, wel opeten. Zij dienen ook om de restjes van het restaurant te recycleren. Verder heeft de farm 3 Nijlkrokodilen die de grotere resten verwerken, zoals het slachtafval want inherent aan een struisvogelfarm is dat er ook struisvogels geslacht worden. Verder zagen we een struisvogel van ei tot kuiken tot volwassen dier. We mochten struisvogels voeren en op een ei gaan staan. Zo'n ei kan tot 100 kg dragen. 

Tot vreugde van Guido en Orlando vond er daar ook juist een fotoshoot plaats van de kandidaten van de Miss World verkiezingen... Konden we de dames onverwacht ook eens van dichtbij zien...

Na de struisvogelfarm bezoek aan een Aloë Vera plantage Uitgestrekte velden Aloë vera waarvan allerlei huidproducten gemaakt worden.

Verder nog bezoek aan St Jorisbaai, een bijna binnenwater met een heel hoog zoutgehalte, Playa Kanoa, een trekpleister voor surfers waar de zee tegen de rotsen beukt.

Vanmiddag lunch bij Orlando en Maya thuis en daarna ging onze tocht verder.

Voormiddag zaten we vooral aan de Oostkant van het eiland, namiddag ging het verder naar het westelijke deel.

We bezochten Het landhuis Chobolobo, waar de Blue Curaçao gemaakt wordt. Dit drankje wordt van de schil van een zeer zure soort sinaasappel gemaakt en is oorspronkelijk wit, de blauwe kleur is enkel kleurstof en hij kan net zo goed geel of rood of groen zijn 't is dezelfde smaak.

Verder naar landhuis Jan Kok. Het ligt aan de St. Marie Baai en dit was vroeger een zoutpanne. Het huis dateert van begin 18 de eeuw en rond 1860 werkten hier 100 slaven. Nu is het een kunstgallerij met werken van de Curaçaoaanse kunstenares Nena Sanchez. Prachtige kleurrijke dingen zijn hier te zien.

Op de zoutpanne zelf – die momenteel niet meer geëxploiteerd wordt – zagen we flamingo's. 

We reden verder tot westpunt waar Orlando en Maya een buitenverblijfje hebben en dan reden we terug naar Willemstad via enkele mooie baaien en langs Kristofelpark. Dit is een opsomming van de dingen die we vandaag zagen en bezochten en het was een drukke dag. We zijn moeten stoppen omdat de landhuizen gesloten waren en omdat het donker geworden was. Op het eind van de dag afscheid genomen van Orlando en Maya met de belofte binnenkort nog eens ergens af te spreken...

Op verkenning in Curaçao

Strandvakantie op Curaçao, intussen weten wij ook wat dat is. Of het ons ding is of niet is een andere zaak, maar we hebben in alle geval paradijselijke stranden gezien vandaag.

Ons plan was om vanuit Willemstad naar het meest westelijke punt van het eiland te rijden. Deze plaats noemt – hoe origineel kan het zijn – Westpunt. Via verschillende landhuizen, die een overblijfsel zijn van de Nederlandse koloniale periode, kwamen we eigenlijk al veel te laat daar aan.

De landhuizen zijn prachtig! We bezochten landhuis Papaya, een vriendelijk ogend framboosrood huis uit 1850.

 Vroeger het huis van een slavenhandelaar met er rondom knoeks, dat zijn slavenhuisjes. Nu is het huis een opvangcentrum voor drugs- en drankverslaafden. We kregen er een rondleiding die best interessant was. Verslaafden verblijven er gemiddeld anderhalf jaar en worden tijdens hun afkickperiode begeleid naar een nieuw leven in de maatschappij. Het ziet er allemaal prachtig uit, maar het is een privé- initiatief en het ontbreekt hun toch een beetje aan geld om te functioneren zoals het moet. Momenteel zijn er 3 studenten toegepaste psychologie uit Nederland die hier hun stage lopen.

Verder bezochten we het 17de eeuwse landhuis Daniël dat nu een hotel is en vroeger al als overnachtingsplaats voor reizigers diende. Het groene Landhuis Siberië en de Dokterstuin.

Op de terugweg reden we langs de kust en bezochten enkele mooie stranden. We reden langs Lagun, Barber, Soto , Sint Michiel waar er nog een rest is van een oud Fort met kanonnen.

En toen moesten we ons haasten. We hebben lang niet alles gezien. Vanavond om 7 uur hadden we afgesproken met Orlando en Maja. Orlando is een vriend en ex-collega van Guido, die 11 jaar geleden terug gekeerd is naar zijn geboorteplaats Curaçao. We waren bij hem thuis uitgenodigd. Hij woont in een supermooi huis in het oostelijk deel van het eiland. Het is heel open heel licht en ondanks de warmte en het feit dat er geen airco is is het aangenaam in het huis. Alle ramen en deuren staan open en het is precies alsof je buiten zit. We hebben lekker gegeten en wat herinneringen opgehaald van vroeger en natuurlijk ook een beetje over het leven van nu gepraat.

Morgen gaan we weer op pad met Orlando, hij gaat ons rondleiden op Curaçao en ons mooie plekjes laten zien.

Curaçao

Tweede deel van onze reis : een bezoek aan het Caraïbisch eiland Curaçao.

Curaçao ligt op minder dan 2 uur vliegen van Panama en het leek ons een leuk idee om onze Panamareis te combineren met enkele dagen Nederlandse Antillen. Een volledige vakantie zullen wij nooit in zo'n omgeving doorbrengen, maar enkele dagen hier eens rondkijken en de sfeer opsnuiven leek ons wel leuk. Komt er nog bij dat er een ex-collega en vriend van Guido hier woont en het is dan ook de ideale manier om hem en zijn familie te bezoeken.

De vlucht op zich viel nogal mee, maar daarna begon het lange wachten. Een uur hebben we in de rij gestaan aan de paspoortcontrole. De reden hiervan was vooral dat er vlak voor ons een vliegtuig uit Venezuela geland was. Venezolanen worden extra gecontroleerd, blijkbaar omdat ze te veel cash geld bij hebben. Meer dan $ 10.000 moet aangegeven worden, doen ze dat niet wordt dit aanzien als zwart geld en wordt dit in beslag genomen of krijgen ze een boete. Regelmatig zagen we iemand opzij gezet worden, vooral de man die voor ons stond was ook wel heel erg zenuwachtig merkten we, waarom konden we wel raden... En voor ons duurde het wachten heel lang. Wijzelf waren op een minuut voorbij de paspoortcontrole.

Daarna nog eerst de koffers afhalen, die stonden al langs de loopband zo lang had het wachten geduurd. Dan nog eens alle bagage door een scanner en eindelijk waren we buiten.

Huurwagen afhalen, dat duurde ook weer superlang omdat er nog 4 man voor ons was en er maar één bediende aan de desk was.

Eindelijk waren we op pad! Onze weg naar ons hotel was redelijk makkelijk te vinden, 't was eigenlijk bijna rechtdoor van de luchthaven.

Intussen was het al 4 uur 's namiddags.

We logeren 4 nachten in Kura Hulanda. Het is een gerestaureerd 17de eeuws dorpje in Willemstad. Alle kamers zijn kleine huisjes en het geheel bestaat uit straten en pleintjes zoals het toen geweest moet zijn. Het is een beetje primitief maar het is proper en er is airco, twee belangrijke dingen.

We zijn dan nog even Willemstad gaan verkennen. Spijtig dat de pontonbrug, één van de bekendste beelden van de stad momenteel weg is, deze wordt hersteld. Nu is er een ferry die je van de ene kant van de stad naar de andere kant brengt. Ook wel leuk, maar het duurt soms ook weer net iets langer als wanneer je gewoon over de brug kon lopen.

Niet weglopen, blijven lezen !  Morgen komen er fotootjes

Laatste dag Panama

Onze laatste dag hier in Panama City, maar we hebben nog enkele dingen die we willen bezoeken, dus het zal best wel weer een leuke dag worden.

Zondagmorgen is het superrustig in de stad. Er is bijna geen verkeer. De hele dag is het rustig. Morgenvroeg verandert de stad weer in een mierennest van getoeter en vieze lucht. Dit was vrijdag zo toen we aankwamen en het zal op andere werkdagen niet anders zijn.

Vanmorgen hebben we de taxi genomen naar de Calzada de Amador. Dit is een kilometerslange weg die recht in zee gaat. Is deze weg nu 3 of 6 km lang, hierover zijn de meningen verdeeld en niemand weet het precies, maar wij denken eerder rond de 6. De taxi bracht ons naar een fietsenverhuurplaats, daar huurden we een fietskarretje waar we met zijn twee inzaten en zo hebben we ongeveer 3 km van de weg heen en terug afgelegd. Langs de zee met zicht op de schepen die het Panamakanaal in en uit voeren.

Terug bij de fietsenverhuur aangekomen hebben we opnieuw een taxi genomen tot aan het einde van de weg die eindigt aan de aanlegplaats van ferry's naar verschillende eilanden en ook de boottocht door het kanaal.

Deze weg werd oorspronkelijk aangelegd door de Amerikanen. Tot 2000 was dit nog Amerikaans gebied en mocht hier niemand komen. De Amerikanen vertrokken en stilaan werd dit vooral voor de toeristen een belangrijke trekpleister in de stad. Oorspronkelijk werd de weg aangelegd als een dam om te voorkomen dat de ingang van het Panamakanaal zou dichtslibben.

Op het einde van de weg aangekomen, was het al middag dus tijd voor een hapje en een drankje. Terwijl we op het terras zaten viel er langs onze tafel ineens iets naar beneden. Eerst dacht ik dat het een blad was van de planten die daar stonden, maar al snel zagen we dat het een leguaan was, die had zich wat mistrapt tussen de takken en viel zomaar naar beneden. Heel raar er was enorm veel oproer in het restaurant, iedereen kwam kijken wat er gebeurd was en één van de obers kreeg de leguaan te pakken. Heel het personeel ging fotootjes maken van het beest, precies alsof ze dat nog nooit gezien hadden. Het was een beest van zeker wel een meter lang. De kok was al direct geïnspireerd en wou hem meenemen naar de keuken. Dat heeft hij gelukkig niet gedaan, maar in principe eten Panamezen wel leguaan. Hij werd veilig in een boom achter het gebouw gezet, waar hij eerst al eens kon bekomen van dat gedoe bij de mensen....

Namiddag zijn we een museum gaan bezoeken. Normaal zijn wij zo geen museumbezoekers, maar dit is het 'Museum van de Biodiversiteit' en het is een kleurrijk museum dat Panama perfect samenvat. Er is een heel grote diversiteit in alles, zowel de flora en fauna als ook in de mensen die er wonen. Het was best een interessant bezoek. Kwam trouwens ook perfect uit want het was loeiheet buiten en in het museum was er lekkere airco.

We zijn in Panama gedurende het regenseizoen, maar echt veel hebben we daar niet van gemerkt. Eén keer hebben we enorm veel regen gehad toen we van Gamboa naar Boca Chica reden, daarna nog een paar keer een korte bui onderweg, maar we zijn nooit nat geworden, als we iets gingen doen, was het altijd droog. Gisteren was het de hele dag bewolkt en het onweer dreigde, maar op een paar bliksems en donderslagen na bleef het droog.

Morgenvroeg vertrekken we naar de luchthaven op weg naar deel twee van onze reis : Curaçao

Panama City

Voormiddag bezochten we Panama Viejo, dit is de oorspronkelijke stad Panama die gesticht werd in 1519 en die vervolgens vernield werd door een Schotse piraat en zijn troepen in 1671. Toen werd een nieuwe stad Panama gesticht enkele kilometers verderop in het deel dat nu gekend is als Casco Viejo.

In Panama Viejo zijn alleen nog enkele stenen ruïnes over van onder andere de kathedraal, een klooster, een ziekenhuis en enkele andere kleinere gebouwen. Daar de meeste andere gebouwen zoals de opslaghuizen in hout waren opgetrokken, schiet hier niets meer van over. De stenen van de kathedraal werden voor een groot deel opnieuw gebruikt om een nieuwe kathedraal te bouwen in Casco Viejo.

De veroverde schatten uit Peru en andere Spaanse gebieden werden hier opgeslagen alvorens ze via Nombre de Dios naar Europa verscheept werden en van de andere kant kwamen nieuwe goederen uit Europa hier aan.

Het is een belangrijk deel van de Panamese geschiedenis. De site is voor een groot deel terug ingenomen door de natuur. Gigantische bomen groeien hier tussen de ruïnes. Momenteel probeert men de site te herstellen, maar het lukt niet alt te goed daar men voor de restauratie van bijvoorbeeld de kathedraal bakstenen gebruikt....

Om bij Panama Viejo te geraken moesten we vanmorgen een taxi nemen. Taxi's zijn goedkoop in de stad, maar je kan beter bij de hotelreceptie even navragen wat de normale prijs voor een rit is. We vragen dus wat de prijs is voor een rit naar Panama Viejo. $17 zei men ons ! Dit leek ons toch wat veel, dus wij de straat om te checken. De eerste taxi die we vragen zegt $3, da's dus al heel wat minder. 17 heen en 17 terug is dus 34. Dat is dus bij nader inzien de prijs voor een taxi van het hotel....Na ons bezoekje aan Panama Viejo gaan we nog naar Casco Viejo en daarna terug naar het hotel en we zijn voor de ganse dag taxi op eigen initiatief $ 14 kwijt. Wat een bedriegerij van het hotel! Nog maar eens een bewijs dat je goed moet uitkijken als toerist.

Komen we in Panama Viejo aan, moeten we natuurlijk inkom betalen. Prijs voor volwassene $12, de caissière vraagt of we al 55 zijn. Nee hoor nog 'lang' niet. Blijkt dat er een korting is voor 55 plussers, maar ze vind ons zo sympathiek dat ze ons toch vlotjes de vermindering geeft en we maar de helft betalen. Moeten we daar nu blij mee zijn of niet ? Van de studentenkorting zijn we in alle geval al vanaf....

De rest van de dag zijn we nog maar eens opnieuw naar Casco Viejo geweest, 

het andere oude deel van de stad en hebben we nog een mooie kerk in de buurt van het hotel bezocht. De dag was zo weer om.

Vanavond lekkere steak gegeten in een Argentijns restaurant in de buurt

Terug naar Panama City

Onze rondreis door Panama zit erop, vandaag reden we terug naar Panama City waar we nog 2 dagen de stad gaan bezoeken alvorens maandag naar Curaçao te vliegen.

Het werd een spannende dag want we moesten dwars door de stad rijden om aan de luchthaven te geraken, waar we onze huurwagen gingen inleveren.

Op de heenrit hadden we nogal wat problemen gehad om via de rustigere Corridor Norte van de luchthaven door de stad te komen. Nu had men ons aangeraden de Corridor Sur te nemen. Deze loopt dwars door de stad maar het zou gemakkelijker en sneller moeten gaan.

OK Corridor Sur. Al van voor de Puente de los Americas stond aangeduid dat we voor de Corridor Sur, Avenida Balboa moesten volgen. Zou wel goedkomen dachten we. Maar helaas....het ging weer mis. Aangeduid stond Avenida Italia en Avenida Morido maar geen Avenida Balboa.... Natuurlijk kiezen we de verkeerde en nemen de Morido. Het is er druk en je moet het verkeer volgen, dus terug konden we niet. Dan maar gevraagd bij een tankstation. Een goeie ziel is dan met zijn wagen voor ons op gereden en heeft ons op de juiste weg gezet. Het is toch echt een ramp die wegaanduidingen hier.....

Het mooiste punt van onze rit was wel de Puente de los Americas. Het is een heel lange brug over het Panamakanaal, vlakbij de Pacific. Je ziet er de ingang van het kanaal en je ziet de schepen in en uit varen.

Wagen afgezet aan de luchthaven en daarna met de taxi naar ons hotel in centrum Panama city. Aangekomen in het hotel vroegen we aan de receptie voor een plannetje van de stad met de aanduiding waar we ergens zaten en wat er in de buurt zoal interessant was. Na wat zoeken kwam de receptionist bij ons terug met de melding dat de stadplannetjes nog niet aangekomen waren! Maar in de plaats daarvan had hij een grondplannetje van een grote Mall zo'n 15 km verderop, daar konden we ons misschien bezighouden. Nu zijn wij niet naar Panama stad gekomen om in een Mall 15 km verderop te gaan rondlopen. We hadden natuurlijk wel een stadsplannetje in onze reisgids, maar in principe vragen we altijd aan de receptie zo'n plannetje, da's handig om ons te oriënteren en soms krijg je dan wel leuke tips over de omgeving. Hier wist men dus niks. Nog maar eens een bewijs dat ze hier echt niet weten hoe ze moeten omgaan met het toerisme. Ik denk heus niet dat wij nu net de eerste en enige toeristen geweest zijn die zo'n vraag stelden.

Maar we hebben onze plan getrokken. Ons hotel is vlakbij Avenida Uruguay, dat is de uitgaansbuurt van de stad en daar zijn vele restaurantjes en caféetjes.

Ook werd het tijd om eens wat T-shirtjes enzo uit te wassen want door al dat hete weer hadden we bijna niets fris meer. Er is een laundry in het hotel, dus dat kwam goed uit. Zelf de was en de strijk gedaan vandaag!