Boquete – Santiago

Vandaag was een rijdag, dat was ook zo voorzien en sinds onze heenweg naar Boca Chica hetzelfde was als de terugweg van vandaag, (er is geen andere weg) wisten we ook dat het een vermoeiende rit zou worden. De afstand van Boquete naar Santiago is 220 km maar we deden er bijna 5 uur over door de wegenwerken. In plaats van een nieuwe autostrade stuk per stuk aan te leggen, gooien ze hier het hele land tussen Santiago en de eerstvolgende stad David volledig open en bouwen gelijk een autostrade van meer dan 200 km. Gevolg is dat al het verkeer tegen de eigenlijk toegelaten snelheid van 30 of 40 km per uur over een tweebaansweg kruipt en je bovendien regelmatig nog staande gehouden wordt door mannetjes met Siga en Alto bordjes . Stiekem heeft Guido (waar het kon) toch 60 gereden om het een klein beetje vooruit te laten gaan.

Vanmiddag rond 2 uur kwamen we aan in Santiago, de derde grootste stad van Panama. Het is eigenlijk een stuk autostrade met aan beide kanten wat winkelcentra en enkele hotels.

Je ziet hier wel heel goed dat Panama een land in volle groei is. Niet alleen de aanleg van de autostrade is daar een teken van, maar ook de spiksplinternieuwe gigantische winkelcentra die hier zijn duiden crop. Ons hotel is ook nieuw, nog maar iets meer dan een jaar open, 't is heel modern, en het zou zo ergens in Griekenland kunnen liggen. Het heet dan ook Mykonos.

Panama kende – in tegenstelling van praktisch de hele rest van de wereld geen crisis, sterker nog, het land heeft een economische groei van 9%.

Namiddag hebben we eigenlijk ook niet meer gedaan dan enkele van die Malls te gaan bezoeken. Vlakbij ons hotel is er een dat echt supergroot is. Net zijn hier de eerste winkels geopend. Een deel staat nog leeg en in enkele winkels is men met de inrichting bezig.

Wat wel opvalt is dat kleding hier super goedkoop is. Je vind hier T-shirts voor $ 1,5 en een jeans voor $7 of $8. Een sportoutfit bloesje plus broek $6 en dit is dan niet in rommelwinkels maar in de chiquere zaak. Nadeel is dat de Panamezen een maatje kleiner zijn dan de gemiddelde Europeaan en wij hierdoor gene slag kunnen slaan in nieuwe kleding kopen.....

In de supermarkt moest Guido ook nog zijn wegentol betalen. Er is hier een heel raar systeem wat betreft tol op de autowegen. In Frankrijk of Spanje of andere landen betaal je dat aan een tolhuisje aan het begin of einde van eens stuk autoweg. In Chili is het zo dat je een machientje in je auto hebt waardoor automatisch geregistreerd wordt waar en wanneer je een stuk betaal autoweg gebruikt en dan krijg je om de zoveel tijd een factuur. Hier moet je een Panapas op voorhand kopen. Je koopt bijvoorbeeld voor $10 tol, dit bedrag staat dan automatisch op je wagen geregistreerd waardoor als je door een tolpost rijdt de slagboom automatisch omhoog gaat.....als je nog genoeg geld op je Panapas staan hebt. Nu is dat moeilijk bij te houden, wanneer je tolgeld op is (je kan dat blijkbaar nergens checken) tot je plots voor een gesloten slagboom staat..... dan komt er een mannetje naar je toegelopen en betaal je gelijk $30 en als 'm goed gezind is $10 multa (boete). Dit hebben we in het begin van onze reis al eens aan de hand gehad en het mannetje was gelukkig goed gezind en eiste maar $10, dus om te voorkomen dat we morgen weer eens zoiets tegenkomen op de autoweg rond Panama stad hebben we maar genoeg geld op onze Panapas gezet.

Zo zie je maar reizen is altijd weer nieuwe dingen tegenkomen.