Dag trip door Boquette en Bocas regio en bezoek aan de Ngöbe Indianen

6 oktober

Om zoveel mogelijk te zien van de regio hadden we een dagtocht geboekt met Hans de host van de cottage waar we 3 dagen verblijven.

Hij en zijn vrouw Terry zijn Nederlanders die hier reeds gedurende 18 jaar een lodge runnen. Hij kent de regio van binnen en van buiten en zodoende was dit de beste optie.

We vertrokken vanmorgen om 8 uur, het regende een beetje maar dat is niet erg. We zouden verschillende microklimaten doorkruisen en ergens op onze tocht zouden we sowieso regen krijgen vertelde Hans ons. Nog maar net vertrokken reden we al op onverharde wegen. Een weg was eigenlijk privé eigendom van de elektriciteitscentrale hier, maar er stond niet dat het verboden terrein was, dus reden we hier over door een wondermooi groen landschap en langs het meer waar het water voor de centrale verzamelde.

Iets verderop – we waren intussen weer op een normale berijdbare weg gekomen – kruiste ons een soort 'wild' dat we eigenlijk liever niet tegenkwamen, maar dat toch wel spannend was om te zien : een tarantula. 

Gigantisch zo'n beest. We reden door het nevelwoud en het regenwoud. We zagen hoe de diversiteit van de plantengroei veranderde. Hogerop waren het struiken met harde bladeren, iets lager was er weelderigere groei met allerlei soorten planten. El Diablo is de plek met het slechtste weer op aarde (volgens Hans) Het waait er altijd en het is er zo goed als nooit zonnig. De wind kan hier gemakkelijk een vrachtwagen omver blazen. Het was er ook guur ook. Het speciale aan deze plek is dat het de Continental Divide is. Dit is een breuklijn die dwars door het gehele Amerikaanse continent (van Noord naar Zuid) loopt en die er voor zorgt dat het water aan de ene kant naar de Caraïbische zee vloeit en aan de andere kant naar de Pacific.

We reden verder door het zeer landelijke deel van Panama, een deel dat we op ons eigen nooit gezien zouden hebben. We reden langs het dorpje Paja de Sombrero een zeer vruchtbaar en welvarend dorpje, we dronken koffie aan de oever van een rivier....

In dit gebied wonen ook nog enkele Indianen stammen. De regio's waar zij wonen heten Comarca. Hier gelden hun wetten en hun regels, de Panamese staat heeft hier weinig te zeggen. De regio is in volle ontwikkeling, dat wil zeggen er komen overal scholen en gezondheidsposten die met behulp van het Peace Corps (dit is een Amerikaanse vrijwilligersorganisatie ) opgericht worden. Deze organisatie begeleid de inboorlingen ook in hoe ze meer kunnen maken van hun dorp, hoe ze met geld moeten omgaan enz...

We bezochten zo'n Ngöbe dorp waar ze vooral leven van de Cacao.

We mochten proeven van de verse cacaoboon. Zo één cacaoboon bevat vele cacaozaadjes die dan gebrand worden en daarna gemalen. Een vers cacao zaadje smaakt eigenlijk zoals een lychee, het is ook een zwarte pit met wit vlezig vruchtvlees eromheen.

 

We zagen hoe chocolade gemaakt wordt van grote Cacao noot tot boon tot gemalen cacao en volgend stadium ruwe chocolade. Deze is puur puur 100% Zo wordt die verkocht aan onder andere Zwitserland waar er dan door toevoeging van cacaoboter en suiker de voor ons eetbare chocolade van gemaakt wordt. De ruwe chocolade (dit is dus de gamalen boon) smaakt naar chocolade maar is heel bitter.

Op de terugweg naar Boquette zijn we nog een lekkere koffie gaan drinken in een klein koffiehuisje langs de weg. Het was een lange, leerrijke en interessante dag. We waren pas na 5 uur terug aan de cottage.