De
afgelopen dagen hebben we al op het Panama kanaal gevaren, het Gatun
meer waardoor het kanaal loopt doorkruist en we zijn zelfs gaan
vissen op het Panama kanaal.
Vandaag
zijn we eens gaan kijken hoe dat allemaal zo in elkaar zit. Hoe het
kanaal werkt, hoe het aangelegd werd enz.
Dit
deden we aan de Miraflores sluizen. De eerste sluizen die de schepen
tegenkomen als ze van de Stille Oceaan naar de Caraïbische Oceaan
varen.
Beide
oceanen liggen op 0 meter (zeeniveau) maar het meer waar het kanaal
doorheen loopt ligt op 26 m boven de zeespiegel en om die te
overbruggen zijn er sluizen nodig. Er zijn 3 reeksen : Miraflores
(die wij bezochten) aan de Stille Oceaan, Gatun aan de Caraïbische
kant en een derde reeks en de Pedro Miguel sluizen die eigenlijk
dienen om de Continental Divide te overbruggen (dit is de scheiding
van wateren, daar waar het water twee kanten op loopt, naar de Stille
Oceaan loopt en naar de Caraïbische Oceaan.
Een
schip doet er 8 tot 10 uur over om het 80 km lange Panamakanaal te
doorkruisen, inclusief de tijd voor de 3 sluizen. In Miraflores
wordt gelijk al 3 maal 8 meter omhoog verschil weggewerkt. We zagen
hoe de schepen van de ene sluis in de andere kwamen. Gigantische
zeereuzen en we stonden er vlakbij. Was best wel indrukwekkend.
Bij de
sluizen is ook een museum dat heel het verhaal van de aanleg uitlegt.
Vanaf de eerste poging van de Fransen in 1880 tot op heden. Een
uitbreiding van de sluizen is in aanbouw, de zeeschepen worden steeds
groter en de huidige sluizen zijn weldra te smal om de gigantische
dingen door te laten.
We
hadden een heel leerrijke en leuke dag tot hiertoe.
Na ons
bezoek reden we door naar El Valle de Anton, 120 km verderop waar we
de volgende 2 dagen gaan verblijven om de omgeving te verkennen.
Tot
vandaag hadden we nog niet al te veel last gehad van het
regenseizoen, maar vandaag hadden we prijs. We waren nog maar een
kleine 30 km ver en de eerste stortbui had ons te pakken. De straten
(ook al is het de Panamericana) staan direct blank, wagens hebben
heel slechte spatlappen en daardoor wordt het zicht al snel héél
erg slecht. We zijn dan ook verschillende keren langs de weg gaan
wachten tot er weer eens een bui voorbij was om het zo toch nog een
beetje veilig te houden. De Panamericana is niet zo'n snelweg zoals
wij hem kennen, er liggen dorpjes langs, waardoor er heel regelmatig
tankstations, restaurants en winkels zijn waar je makkelijk effe
voor de deur kan gaan staan.
Net
toen we de afslag naar El Valle de Anton moesten nemen, werd het iets
weer iets beter en de laatste 27 km konden we lekker tegen de
toegelaten 40km per uur tot onze aankomstplaats tuffen. Het is best
een mooie weg en we stegen tot 600 meter.
El
Valle ligt op de boden van een vulkaan die al een paar miljoen jaar
is uitgestorven, de top is ingestort en nu is het een mooi dal.
De
temperatuur is hier iets aangenamer dan wat we de afgelopen dagen
hadden. Vandaag was het vochtig omdat het veel regende, maar normaal
zou dit hier al minder moeten zijn en de temperatuur is hier ook veel
aangenamer. Jaarlijks gemiddelde tussen 23 en 28°.
Vandaag
hebben we alleen nog een korte verkenningstocht door het stadje
gedaan, morgen gaan we verder op verkenning.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten